Przejdź do głównej zawartości

Posty

Gra o tron (Zbigniew Nienacki, "Dagome Iudex")

Mechanika zdobywania i utrzymania władzy, manipulacji ludem i innymi władcami, instrumentalne wykorzystanie ludzkich słabości - stanowi, poza przygodowo-historycznymi realiami, najbardziej interesującą warstwę ostatniej powieści Nienackiego.
Najnowsze posty

Pluton. Prawda opowiadania (Tim O'Brien, "Rzeczy, które nieśli")

Weteran z Wietnamu przygląda się swoim towarzyszom broni z bliska, nie unikając reportażowej rzeczowości, natomiast rozszerzając perspektywę o świadomość nie tylko wcześniejszych, ale też późniejszych ich losów.  

Po prostu mnie nie zostawiaj (Michael Crummey, "Bez winy")

Miarą wielkości Crummeya jest w  Bez winy  wyczucie, z jakim dotyka niebywale delikatnej materii relacji Ady i Evereda, nie przekraczając nigdy granic dosadności czy złego smaku. Stąpał po niebywale kruchym lodzie, ale dotarł na drugi brzeg bez wykonania jednego fałszywego kroku.

W stylu Raymonda Ch. (James Ellroy, "Requiem dla Browna")

Chandlerowski klimat jest tu bardzo udanie zdynamizowany i podrasowany charakterystycznym dla Ellroya wisielczym cynizmem.

Smak lodu i ognia (Alexi Zentner, "Dotyk")

W na wpół naturalistycznym, a na wpół mitologicznym świecie prozy Zentnera zarówno śmiertelna wina, jak zemsta z zaświatów albo miłość silniejsza od śmierci - zyskują nowy, namacalny wymiar.