Przejdź do głównej zawartości

Posty

Po prostu mnie nie zostawiaj (Michael Crummey, "Bez winy")

Miarą wielkości Crummeya jest w  Bez winy  wyczucie, z jakim dotyka niebywale delikatnej materii relacji Ady i Evereda, nie przekraczając nigdy granic dosadności czy złego smaku. Stąpał po niebywale kruchym lodzie, ale dotarł na drugi brzeg bez wykonania jednego fałszywego kroku.
Najnowsze posty

W stylu Raymonda Ch. (James Ellroy, "Requiem dla Browna")

Chandlerowski klimat jest tu bardzo udanie zdynamizowany i podrasowany charakterystycznym dla Ellroya wisielczym cynizmem.

Smak lodu i ognia (Alexi Zentner, "Dotyk")

W na wpół naturalistycznym, a na wpół mitologicznym świecie prozy Zentnera zarówno śmiertelna wina, jak zemsta z zaświatów albo miłość silniejsza od śmierci - zyskują nowy, namacalny wymiar. 

Nagroda Pulitzera 2020

Wyjątkowo z poślizgiem z powodu wirusa w tym roku Nagrody Pulitzera zostały przyznane w nocy z 4 na 5 maja czasu polskiego. Zwykle odbywa się to w kwietniu. Laureatem PULITZER PRIZE FOR FICTION 2020 został COLSON WHITEHEAD za powieść MIEDZIAKI ( Nickle Boys ) . „Oszczędne i wstrząsające studium nadużyć w zakładzie poprawczym na Florydzie w czasach segregacji rasowej, będące w istocie krzepiącą opowieścią o wytrwałości, godności i odkupieniu” - napisało o powieści-laureatce szacowne Jury.

Tylko czułość idzie do nieba (Pierre J. Mejlak, "Co pozwala powiedzieć noc")

Szesnaście opowiadań maltańskiego pisarza to zachwycająca i wzruszająca podróż po ludzkich uczuciach. Przede wszystkim po miłości - jej odmianach i odcieniach, pułapkach i niespodziankach, farsach i tragediach.